Yara

Mijn ouders zijn samen op seksweekend in Sjakamakka, en ik mocht alleen thuisblijven. Mijn ouders zeg ik, maar ik bedoel eigenlijk mijn moeder met haar vriend, haar huidige vriend die ze pas twee maanden heeft. En dat is ook waarom ze op vakantie zijn samen, want nú zijn ze nog verliefd. Zo gaat het elke keer. Ergens in de loop van dit weekend zullen ze voor het eerst een andere kant van elkaar zien, vallen de schellen hen voor het eerst heel eventjes van de ogen en daarmee is het zaadje tot bitterheid geplant dat in de komende weken zal uitgroeien tot een doornige struik van monsterlijke proporties. Het begint telkens met iets onbenulligs. Bijvoorbeeld: mijn ma beweert haar lief naar een meisje op het strand te hebben zien kijken. Eerst maakt ze er een grapje over (‘Ik was toch jouw favoriete braadvleesje?’), maar binnen de kortste keren wordt die ‘ordinaire blonde koe met siliconen uiers’ de dooddoener waarmee iedere discussie af is. 
Het zou eigenlijk mooi zijn als de trein deze keer wat sneller in beweging komt, want ik vind Sven nogal een loser. Hij drinkt teveel bier en hij wist ook zijn remsporen niet in het kleine kamertje, waar hij iedere middag om exact zeven over vijf de hele boel onderschijt. Bovendien kijkt hij me te gulzig wanneer ik mijn croptop draag. Het is niet de eerste keer dat een van ma’s sukkels me the eye geeft. Gek genoeg gaan de ruzies tussen mijn ma en haar vriendjes nooit dáárover. Over dat haar vriendjes viezerikken zijn die van jonge meisjes houden. Maar ik weet zeker dat dat wel achter haar frustratie zit, of in ieder geval in vijftig procent van haar buien.
Vorige week nog bijvoorbeeld, zegt ze ineens terwijl ik aan het ontbijten ben en zij met haar slaperige kop een aspirine zoekt in de keukenla: ‘Wijf, trek je dat aan naar school?!’
Dus ik zeg: ‘Sinds wanneer houd jij je bezig met wat ik wel of niet doe op school?’
Zij: ‘Praat eens respectvol, ik ben je moeder.’
Ik: ‘Dan had je je misschien eerder zo moeten gedragen.’ 
Zij: ‘Je bent zo’n verwend nest, jij! Jij denkt dat je alles maar kan maken!’
Pislink werd ze. Ze veegde kwaad de vuile vaat van het aanrecht, dat in de gootsteen kletterde, maar ja, ze had natuurlijk barstende koppijn, dus dat was niet zo’n geslaagde move. Haar gezicht leek op een verkreukt pak karnemelk. Het is lang geleden dat ik zo heb moeten lachen.
Ik ben het hier eigenlijk schijtebeu intussen. Christel zegt dat ik bij haar mag komen wonen als ik wil, maar ik weet niet zeker of ik haar pleegpa een beter alternatief vind dan de vieze vriendjes van mijn ma. En haar pleegma is ook een beetje zielig. Maar dan zouden Christel en ik wel elkaar hebben, dat zou natuurlijk wel tof zijn. Al zien we elkaar nu ook wel iedere dag. Ze komt straks bijvoorbeeld baco’s drinken, want dat kan natuurlijk niet bij haar thuis. Ik heb een plannetje bedacht, om mijn ma en Sven te fucken terwijl zij elkaar fucken, ik ben benieuwd wat Christel ervan vindt. Sven heeft zijn auto hier laten staan op de oprit, want ze zijn met die van ma weg. Omdat hij met de zijne (een nogal ordinair ding met stickers van vlammen op de zijkanten) niet zoveel kilometers wilde maken of zoiets. Ik weet waar de sleutels liggen: bij de aspirines in het laadje. Your worst move, Sven. Of misschien niet je ‘worst’, maar het is wel retedom van je. 

Bovenstaande tekst is een kort verhaal op basis van een krantenartikel over een 14-jarige tieners die werden gearresteerd tijdens een joyride met de auto van hun ouders.