tussen schrijftafel en berging
ik haal het bed af voltooi een tekstdie al maanden vraagt om een eindein het zwembad weet ik niet aan welke kanter verschoof iets in de balans er is ruimte op het terras luister ik naar gabrielle probeer een logica te vinden in de wildgroei door kronkelige stengels uit elkaar te trekken onmogelijk natuurlijk de kamerplant overleeft… Lees verder zomerklaar
Je geeft me te weinig houvast, zeg ik. Nu vind ik dat doorgaans niet zo erg, maar wel wanneer dichters dat doen. Ze zegt: soms moet je iets aan jezelf veranderen om je weer lekker in je vel te voelen. Ik zet een muts op mijn hoofd. Ik koop een pakje sigaretten en rook de… Lees verder een prozagedicht (zonder titel)
de kalender is blijven hangen bij oktoberdaar stond het woord verlangen en dat vond je mooinu is het februari, je bent iemand gewordendie een jaarabonnement koopt bij het zwembadin je dagboek schrijf je: puzzelruimte blauw poëzie gold cockeuro funeral home naast het int. ziekenhuisdans la vie c’est jamais le bon timingje droomt ergens over, onthoudt… Lees verder verjaren
hij glipt in mijn vel een glow-in-the-dark pak met een rode S op de borst gekerfd ik krimp tot een stip een oog aan het plafond zie toe hoe hij zijn wonden likt met mijn tong zichzelf terugvindt in mijn deining de golf zal breken schokkend stromen mijn naam uitstoten ik zal bestaan als we… Lees verder echo
Alleen nog maar bio-groenten, nam hij zich voor. Hij kon het niet helpen om naar de knipperende kerstboom in de hoek van de vroegere paardenstal -dat had hij opgevangen uit een gesprek tussen de uitbaatster en de gasten aan de grote houten tafel naast hem- te kijken. Wat een manier om het nieuwe jaar te… Lees verder nieuwjaar
De vrouw heeft het te druk en ze heeft het gevoel dat ze niet het leven aan het leven is dat ze zou willen leven. De vrouw belt haar ex. Ze voelt iets terwijl ze praten. Het is fijn om zijn stem te horen. Ze voelt iets van her- en daarmee, denkt ze, iets van… Lees verder de componiste
De laatste tijd heb ik nogal eens een neiging tot sentimentaliteit. Zeker nu ik veroordeeld ben tot thuisblijven vanwege een -jawel- besmetting met het coronavirus, wil ik nogal eens beginnen wroeten (lees: zwelgen). Wroeten in zaken van het verleden, bijvoorbeeld. Of wroeten in de krochten van mijn persoonlijkheid. Wroeten in de hele huidige dispositie ervan;… Lees verder herinneringen aan een reis
Op maandag en dinsdag is ze teveel een vrouw met een serieuze job en te weinig van iets anders, zodat al haar gevoel voor avontuur al is opgedroogd lang voordat ze de lege pagina bereikt. Gelukkig zijn er altijd nog haar dromen, waarin ze iemand is en waarin er dingen gebeuren. Vannacht was ze zelfs… Lees verder droomvrouw
wanneer je je relaties schikt op houdbaarheidhoe dichter de einddatum hoe hoger de prioriteit beschadigde gevallen geef je voorrang wat intact is mag nog even terug de ijskast in lege hulzen stapelen zich op in de deurniet meer verkreukt dan ze al waren je bouwt een stevige muur je trophy wall je haast je een weg door… Lees verder ontbindingsangst
Voor de poëzieweek van 2021 deed Maud Vanhauwaert ‘verwoede pogingen tot coalitievorming’, door zeven “gevonden” zinnen die los van elkaar staan samen te brengen in een gedicht. Ze brak de zinnen steeds verder op (eerst in hoofd- en bijzinnen en in latere pogingen ook in woorden en uiteindelijk zelfs letters) en maakte zo een reeks… Lees verder pogingen tot coalitievorming
Er is een living. Er staat een tafel. Er is jij, er is ik, er is weinig wij. Er is een leeg bord, een volle mond. Er zijn veel lege woorden en er is een kop vol… koffie. Een kop vol zorgen. Een kop vol van jou. Een kop weg van jou. Een kop die… Lees verder kop halfleeg
Staats Secretaire 