Van de blog:
Op deze pagina vind je alle blogposts die (met een beetje goeie wil) in de categorie ‘poëzie’ vallen in te delen.
Eerste keer op deze blog? Begin hier.
zomerklaar
ik haal het bed af voltooi een tekstdie al maanden vraagt om een eindein het zwembad weet ik niet aan welke kanter verschoof iets in de balans er is ruimte op het terras luister ik naar gabrielle probeer een logica te vinden in de wildgroei door kronkelige stengels uit elkaar te trekken onmogelijk natuurlijk de kamerplant overleeft…
badmeester(s)
redders in rode shorts glanzende koppen komen op de proppen met portfolio’s twee van de vijf schrijven hun nummer op je pols plons erin zegt de meest serieuze van het stel hij reikt je een plankje aan gelukkig is er nog een die doet alsof het hier om zwemmen gaat en daarvan wordt je nat…
Hoe moeilijk is het om …
Hoe moeilijk is het om te beginnen. Kijk, daar begint het al. Hoe moeilijk is het om in stijl te eindigen. Hoe moeilijk is het om alles te doen wat daar tussenin zit of hoort te zitten. Daarmee gaat het natuurlijk zowel over het schrijven van een tekst, als over het leven in het algemeen.…
een prozagedicht (zonder titel)
Je geeft me te weinig houvast, zeg ik. Nu vind ik dat doorgaans niet zo erg, maar wel wanneer dichters dat doen. Ze zegt: soms moet je iets aan jezelf veranderen om je weer lekker in je vel te voelen. Ik zet een muts op mijn hoofd. Ik koop een pakje sigaretten en rook de…
verjaren
de kalender is blijven hangen bij oktoberdaar stond het woord verlangen en dat vond je mooinu is het februari, je bent iemand gewordendie een jaarabonnement koopt bij het zwembadin je dagboek schrijf je: puzzelruimte blauw poëzie gold cockeuro funeral home naast het int. ziekenhuisdans la vie c’est jamais le bon timingje droomt ergens over, onthoudt…
echo
hij glipt in mijn vel een glow-in-the-dark pak met een rode S op de borst gekerfd ik krimp tot een stip een oog aan het plafond zie toe hoe hij zijn wonden likt met mijn tong zichzelf terugvindt in mijn deining de golf zal breken schokkend stromen mijn naam uitstoten ik zal bestaan als we…
dwangneuroot
Klik op de audiofragmenten als u graag wordt voorgelezen. 10. toen je tien was had je een dwangneuroseje begon alles te tellenals je handelingen verliepen volgens een vast ritmezouden ertussen maten rust ontstaanraak op een twee drie de deurhendel aanzet de rode emmer telkens terug op vijf handen van de rand dan gaat de cavia niet…
gekkenpaviljoen
welkom in het gekkenpaviljoen links ziet u de zuipkontenzij horen hier eigenlijk niet thuismaar verder was er nergens ruimteu hoeft niet bang voor ze te zijnze zijn wel kwaad maar ook zo lazarusdat ze nu al vergeten zijn hoe u naar ze keek rechts ziet u de stomkoppenzij die liever slikten en spoten dan iets van…
kleine ode aan de boeken op mijn nachtkastje
Bijwerking van het afstandsonderwijs: slapeloze nachten. Het lijkt niet uit te maken hoe moe ik ben – ik doe geen oog dicht. Vandaag liet ik mijn leerlingen ‘elfjes’ schrijven: korte gedichtjes van elf woorden op basis van een voorwerp, kunstwerk of afbeelding. Hierbij, in elf woorden, een kleine ode aan de boeken op mijn nachtkastje.…
Hij zag het ding liggen en dacht – nee, hij dacht niets. Hij zag het ding liggen en hij wist, hij voelde de overtuiging van dat moment in zijn hele lichaam, het kwam vanuit zijn tenen en trok door zijn benen naar zijn heupbotten, zengde door zijn ruggengraat, spreidde zich uit door zenuwen, spieren, zijn…
de componiste
De vrouw heeft het te druk en ze heeft het gevoel dat ze niet het leven aan het leven is dat ze zou willen leven. De vrouw belt haar ex. Ze voelt iets terwijl ze praten. Het is fijn om zijn stem te horen. Ze voelt iets van her- en daarmee, denkt ze, iets van…
antagonist
ik moest denken aan mijn jas die je aan twee kanten kon dragen en waar ikverliefd op was. ik had niet één kant die ik liever zag maar droeg de kanten om en om als elke dag een nieuwe huid, ongeacht het weer. misschien had ik het toen al kunnen weten. of anders op de dag…
wakkeren
poeslieve kopjeswroet hem wakker een neus onder een armgraaft we doen tikkertjejij bent hem haalt dan uit stoeit ze spint ze krolt ze kwispeltlang haar buik ze gromt ze boltplaagt haar nagels gulzig klauwenze buigt snuffelt zuigt krabbelt kluift kreunt knabbelt kluwt trekt dwaalt duwt draalt met haar prooi laat hem bloeden de adem elkaar achterna…
nachtelijke ronde
reed je langs de smeulende residuen van je levenslipte je onderweg in de gebruikelijke sporenwas de tunnel zo donker dat je mij voor het licht aanzagwaren er zo nog van die clichésverloor je bijvoorbeeldje koers toen ik ons eindelijk een halt toeriepverdwaal je tussen flatgebouwende halve stad tussen ons het continent een stille oceaanrijd je achteruit…
recept voor troost bij groot en klein verlies
In voorbereiding op een vertelvoorstelling (Community of Listeners) vroeg ik aan mijn familie en vrienden wat ‘troost’ voor hen betekende. Hun (vaak mooie!) antwoorden inspireerden me om een ‘recept voor troost’ uit te schrijven. Luister hieronder naar de gesproken versie (en lees mee onder de audio). Reinig je handen en bereid de plaats. Brand palo…
ontbindingsangst
wanneer je je relaties schikt op houdbaarheidhoe dichter de einddatum hoe hoger de prioriteit beschadigde gevallen geef je voorrang wat intact is mag nog even terug de ijskast in lege hulzen stapelen zich op in de deurniet meer verkreukt dan ze al waren je bouwt een stevige muur je trophy wall je haast je een weg door…
privaat reservaat
de patriarch staat in zijn bos zolang hij de wind door de takken hoort ruisen de beek kan horen kabbelen stelt hij zichzelf gerust we wandelen tussen de besneeuwde dennen hij laat zien waar een jonge reebok sliep wijst waar de wilde zwijnen voorbij stormden om alles te vertrappen hun grove poten sporen achterlieten in…
pogingen tot coalitievorming
Voor de poëzieweek van 2021 deed Maud Vanhauwaert ‘verwoede pogingen tot coalitievorming’, door zeven “gevonden” zinnen die los van elkaar staan samen te brengen in een gedicht. Ze brak de zinnen steeds verder op (eerst in hoofd- en bijzinnen en in latere pogingen ook in woorden en uiteindelijk zelfs letters) en maakte zo een reeks…
jonkvrouw
je staat in de keuken je kasteel het sneeuwt je kijkt door het raam over de oprijlaanziet waar die nodig geplaveid moet worden je kijkt neer op de tuinman in de weermet de wintervoorraad je man noemt hemzijn palestijn zegt er zijn winnaars en verliezersde vlokken maken vlekken voor je ogen op tvzag je het…
kop halfleeg
Er is een living. Er staat een tafel. Er is jij, er is ik, er is weinig wij. Er is een leeg bord, een volle mond. Er zijn veel lege woorden en er is een kop vol… koffie. Een kop vol zorgen. Een kop vol van jou. Een kop weg van jou. Een kop die…
Er is iets fout gegaan. Ververs de pagina en/of probeer opnieuw.
Staats Secretaire 