ik haal het bed af voltooi een tekstdie al maanden vraagt om een eindein het zwembad weet ik niet aan welke kanter verschoof iets in de balans er is ruimte op het terras luister ik naar gabrielle probeer een logica te vinden in de wildgroei door kronkelige stengels uit elkaar te trekken onmogelijk natuurlijk de kamerplant overleeft… Lees verder zomerklaar
Categorie: poëzie
badmeester(s)
redders in rode shorts glanzende koppen komen op de proppen met portfolio’s twee van de vijf schrijven hun nummer op je pols plons erin zegt de meest serieuze van het stel hij reikt je een plankje aan gelukkig is er nog een die doet alsof het hier om zwemmen gaat en daarvan wordt je nat… Lees verder badmeester(s)
Hoe moeilijk is het om …
Hoe moeilijk is het om te beginnen. Kijk, daar begint het al. Hoe moeilijk is het om in stijl te eindigen. Hoe moeilijk is het om alles te doen wat daar tussenin zit of hoort te zitten. Daarmee gaat het natuurlijk zowel over het schrijven van een tekst, als over het leven in het algemeen.… Lees verder Hoe moeilijk is het om …
een prozagedicht (zonder titel)
Je geeft me te weinig houvast, zeg ik. Nu vind ik dat doorgaans niet zo erg, maar wel wanneer dichters dat doen. Ze zegt: soms moet je iets aan jezelf veranderen om je weer lekker in je vel te voelen. Ik zet een muts op mijn hoofd. Ik koop een pakje sigaretten en rook de… Lees verder een prozagedicht (zonder titel)
verjaren
de kalender is blijven hangen bij oktoberdaar stond het woord verlangen en dat vond je mooinu is het februari, je bent iemand gewordendie een jaarabonnement koopt bij het zwembadin je dagboek schrijf je: puzzelruimte blauw poëzie gold cockeuro funeral home naast het int. ziekenhuisdans la vie c’est jamais le bon timingje droomt ergens over, onthoudt… Lees verder verjaren
echo
hij glipt in mijn vel een glow-in-the-dark pak met een rode S op de borst gekerfd ik krimp tot een stip een oog aan het plafond zie toe hoe hij zijn wonden likt met mijn tong zichzelf terugvindt in mijn deining de golf zal breken schokkend stromen mijn naam uitstoten ik zal bestaan als we… Lees verder echo
dwangneuroot
Klik op de audiofragmenten als u graag wordt voorgelezen. 10. toen je tien was had je een dwangneuroseje begon alles te tellenals je handelingen verliepen volgens een vast ritmezouden ertussen maten rust ontstaanraak op een twee drie de deurhendel aanzet de rode emmer telkens terug op vijf handen van de rand dan gaat de cavia niet… Lees verder dwangneuroot
gekkenpaviljoen
Opdracht: kies tenminste vier woorden en verwerk deze tot een tekst. welkom in het gekkenpaviljoen links ziet u de zuipkontenzij horen hier eigenlijk niet thuismaar verder was er nergens ruimteu hoeft niet bang voor ze te zijnze zijn wel kwaad maar ook zo lazarusdat ze nu al vergeten zijn hoe u naar ze keek rechts… Lees verder gekkenpaviljoen
kleine ode aan de boeken op mijn nachtkastje
Bijwerking van het afstandsonderwijs: slapeloze nachten. Het lijkt niet uit te maken hoe moe ik ben - ik doe geen oog dicht. Vandaag liet ik mijn leerlingen 'elfjes' schrijven: korte gedichtjes van elf woorden op basis van een voorwerp, kunstwerk of afbeelding. Hierbij, in elf woorden, een kleine ode aan de boeken op mijn nachtkastje.… Lees verder kleine ode aan de boeken op mijn nachtkastje
Hij zag het ding liggen en dacht - nee, hij dacht niets. Hij zag het ding liggen en hij wist, hij voelde de overtuiging van dat moment in zijn hele lichaam, het kwam vanuit zijn tenen en trok door zijn benen naar zijn heupbotten, zengde door zijn ruggengraat, spreidde zich uit door zenuwen, spieren, zijn… Lees verder
de componiste
De vrouw heeft het te druk en ze heeft het gevoel dat ze niet het leven aan het leven is dat ze zou willen leven. De vrouw belt haar ex. Ze voelt iets terwijl ze praten. Het is fijn om zijn stem te horen. Ze voelt iets van her- en daarmee, denkt ze, iets van… Lees verder de componiste
antagonist
ik moest denken aan mijn jas die je aan twee kanten kon dragen en waar ikverliefd op was. ik had niet één kant die ik liever zag maar droeg de kanten om en om als elke dag een nieuwe huid, ongeacht het weer. misschien had ik het toen al kunnen weten. of anders op de dag… Lees verder antagonist
wakkeren
poeslieve kopjeswroet hem wakker een neus onder een armgraaft we doen tikkertjejij bent hemhaalt dan uit stoeit ze spint ze krolt ze kwispeltlang haar buik ze gromt ze boltplaagt haar nagels gulzig klauwenze buigt snuffelt zuigt krabbelt kluift kreunt knabbelt kluwt trekt dwaalt duwt draalt met haar prooi laat hem bloeden de adem elkaar achterna ze… Lees verder wakkeren
nachtelijke ronde
reed je langs de smeulende residuen van je levenslipte je onderweg in de gebruikelijke sporenwas de tunnel zo donker dat je mij voor het licht aanzagwaren er zo nog van die clichésverloor je bijvoorbeeldje koers toen ik ons eindelijk een halt toeriepverdwaal je tussen flatgebouwende halve stad tussen ons het continent een stille oceaanrijd je achteruit… Lees verder nachtelijke ronde
recept voor troost bij groot en klein verlies
In voorbereiding op een vertelvoorstelling (Community of Listeners) vroeg ik aan mijn familie en vrienden wat 'troost' voor hen betekende. Hun (vaak mooie!) antwoorden inspireerden me om een 'recept voor troost' uit te schrijven. Luister hieronder naar de gesproken versie (en lees mee onder de audio). Reinig je handen en bereid de plaats. Brand palo… Lees verder recept voor troost bij groot en klein verlies








