herinneringen aan een reis

De laatste tijd heb ik nogal eens een neiging tot sentimentaliteit. Zeker nu ik veroordeeld ben tot thuisblijven vanwege een -jawel- besmetting met het coronavirus, wil ik nogal eens beginnen wroeten (lees: zwelgen). Wroeten in zaken van het verleden, bijvoorbeeld. Of wroeten in de krochten van mijn persoonlijkheid. Wroeten in de hele huidige dispositie ervan;… Lees verder herinneringen aan een reis

recept voor troost bij groot en klein verlies

In voorbereiding op een vertelvoorstelling (Community of Listeners) vroeg ik aan mijn familie en vrienden wat 'troost' voor hen betekende. Hun (vaak mooie!) antwoorden inspireerden me om een 'recept voor troost' uit te schrijven. Luister hieronder naar de gesproken versie (en lees mee onder de audio). Reinig je handen en bereid de plaats. Brand palo… Lees verder recept voor troost bij groot en klein verlies

privaat reservaat

de patriarch staat in zijn bos zolang hij de wind door de takken hoort ruisen de beek kan horen kabbelen stelt hij zichzelf gerust we wandelen tussen de besneeuwde dennen hij laat zien waar een jonge reebok sliep wijst waar de wilde zwijnen voorbij stormden om alles te vertrappen hun grove poten sporen achterlieten in… Lees verder privaat reservaat

jonkvrouw

je staat in de keuken je kasteel het sneeuwt je kijkt door het raam over de oprijlaanziet waar die nodig geplaveid moet worden je kijkt neer op de tuinman in de weermet de wintervoorraad je man noemt hemzijn palestijn zegt er zijn winnaars en verliezersde vlokken maken vlekken voor je ogen op tvzag je het… Lees verder jonkvrouw

woest

Iets meer dan een jaar geleden vertrok ik in allerijl naar een quarantaine aan zee. Het werden zeven even stormachtige als gezapige weken, waarin ik het gevoel had de woede van de natuur te kunnen voelen, alsof de aarde wraak nam door ons het zwijgen op te leggen. Plotse stilte = storm van binnen gegarandeerd.… Lees verder woest