tussen schrijftafel en berging
ik haal het bed af voltooi een tekstdie al maanden vraagt om een eindein het zwembad weet ik niet aan welke kanter verschoof iets in de balans er is ruimte op het terras luister ik naar gabrielle probeer een logica te vinden in de wildgroei door kronkelige stengels uit elkaar te trekken onmogelijk natuurlijk de kamerplant overleeft… Lees verder zomerklaar
redders in rode shorts glanzende koppen komen op de proppen met portfolio’s twee van de vijf schrijven hun nummer op je pols plons erin zegt de meest serieuze van het stel hij reikt je een plankje aan gelukkig is er nog een die doet alsof het hier om zwemmen gaat en daarvan wordt je nat… Lees verder badmeester(s)
Hoe moeilijk is het om te beginnen. Kijk, daar begint het al. Hoe moeilijk is het om in stijl te eindigen. Hoe moeilijk is het om alles te doen wat daar tussenin zit of hoort te zitten. Daarmee gaat het natuurlijk zowel over het schrijven van een tekst, als over het leven in het algemeen.… Lees verder Hoe moeilijk is het om …
Je geeft me te weinig houvast, zeg ik. Nu vind ik dat doorgaans niet zo erg, maar wel wanneer dichters dat doen. Ze zegt: soms moet je iets aan jezelf veranderen om je weer lekker in je vel te voelen. Ik zet een muts op mijn hoofd. Ik koop een pakje sigaretten en rook de… Lees verder een prozagedicht (zonder titel)
de kalender is blijven hangen bij oktoberdaar stond het woord verlangen en dat vond je mooinu is het februari, je bent iemand gewordendie een jaarabonnement koopt bij het zwembadin je dagboek schrijf je: puzzelruimte blauw poëzie gold cockeuro funeral home naast het int. ziekenhuisdans la vie c’est jamais le bon timingje droomt ergens over, onthoudt… Lees verder verjaren
Wat liet hij achter? Een huis dat bijna van hem was, maar nog niet helemaal. Een lief dat van hem was, maar ook niet helemaal, en heel was hij ook niet. Niet bepaald. Wel heel lief, of toch soms, dat wel. Maar ook wel een beetje gebroken. Hij kon er niets aan doen, hij hield… Lees verder de waterval
hij glipt in mijn vel een glow-in-the-dark pak met een rode S op de borst gekerfd ik krimp tot een stip een oog aan het plafond zie toe hoe hij zijn wonden likt met mijn tong zichzelf terugvindt in mijn deining de golf zal breken schokkend stromen mijn naam uitstoten ik zal bestaan als we… Lees verder echo
Alleen nog maar bio-groenten, nam hij zich voor. Hij kon het niet helpen om naar de knipperende kerstboom in de hoek van de vroegere paardenstal -dat had hij opgevangen uit een gesprek tussen de uitbaatster en de gasten aan de grote houten tafel naast hem- te kijken. Wat een manier om het nieuwe jaar te… Lees verder nieuwjaar
Behalve een zwembroek met robots, had hij ook nog een t-shirt, een baseball-pet, een pyjama en een ontbijtbord waar robots op stonden. En op zijn kamer hield robotbehang. Dat het maar duidelijk mocht zijn voor iedereen: hij was gek op robots. Er was alleen een probleem: hij had geen echte robot. Ooit, toen hij écht… Lees verder robots
"Je moet gewoon boink denken," zei mijn vader. "En dan moet je snel iets anders gaan doen." Simpel als het klinkt, de man had gelijk. Binnen de kortste keren was ik van mijn dwanggedrag genezen, iets dat al die vijf of zes verschillende psychiaters en psychologen met hun eindeloze geleuter over g-schema's, rond-de-tafelgesprekken na het… Lees verder wat ik van mijn vader leerde
Logeren in het vakantiehuis aan het meer van Genève, aan de Franse kant. En dan dammen bouwen die het kiezelstrand deden overlopen. Tussen de stenen op zoek te gaan naar mooie gladde, platte exemplaren en die dan met een heupworp naar de horizon gooien, alsof het water een sjoelbak was, en dat die steen dan… Lees verder dat vonden we mooi
Klik op de audiofragmenten als u graag wordt voorgelezen. 10. toen je tien was had je een dwangneuroseje begon alles te tellenals je handelingen verliepen volgens een vast ritmezouden ertussen maten rust ontstaanraak op een twee drie de deurhendel aanzet de rode emmer telkens terug op vijf handen van de rand dan gaat de cavia niet… Lees verder dwangneuroot
Opdracht: Bedenk een verhaal bij de foto (vanuit het belevend ik-perspectief). Het is hier stuk kouder en voller dan ik me had voorgesteld. De vrouw die voor ons staat kijkt alsof de afgelopen uren in het water alle hoop van haar hebben afgespoeld. Papa’s gezicht zegt alarmerend weinig. Hij staat naast me, nog altijd in… Lees verder Soraya
Opdracht: kies tenminste vier woorden en verwerk deze tot een tekst. welkom in het gekkenpaviljoen links ziet u de zuipkontenzij horen hier eigenlijk niet thuismaar verder was er nergens ruimteu hoeft niet bang voor ze te zijnze zijn wel kwaad maar ook zo lazarusdat ze nu al vergeten zijn hoe u naar ze keek rechts… Lees verder gekkenpaviljoen
We zouden gaan wandelen, zoals dat het equivalent werd van een ‘drankje doen’ sinds het pandemisch tijdperk aanbrak (en, als je het mij vraagt, een van de weinige fijne dingen die we overhielden aan het hele debacle dat 2020 was en alles wat erna kwam). Misschien zouden we als het gezellig was alsnog wel op… Lees verder tinderdate
Staats Secretaire 