recept voor troost bij groot en klein verlies

In voorbereiding op een vertelvoorstelling (Community of Listeners) vroeg ik aan mijn familie en vrienden wat ‘troost’ voor hen betekende. Hun (vaak mooie!) antwoorden inspireerden me om een ‘recept voor troost’ uit te schrijven. Luister hieronder naar de gesproken versie (en lees mee onder de audio).

---

1. Reinig je handen en bereid de plaats. Brand palo santo, salie, wierook, verspreid de mist. Zorg voor getuigen, zoek desnoods een goeie boom en wijs waar precies het is dat het pijn doet. 
   _
2. Breng je handen naar je borst en druk, druk en druk, tot het naar buiten stroomt, er geen woord, geen letter meer in je huist. Lees het luid en maak het je gebed, je handen gevouwen, zet je mond aan je duimen en blaas of zing of schreeuw een lied, je bange woorden in de wind. 
   _
3. Laat het doordringen. Wacht op een antwoord. Wacht en wacht en wacht …
   _
4. Graaf een diep gat. Laat het fijne zand door je vingers glijden, huil tranen over de aarde, boetseer van de modderige lagen tijd een toren aan de horizon. Stap over de kloof.
   _
5. Kijk nog één keer achterom. Plant een zaadje. Geef het een naam, laat het bestaan, laat het beginnen aan je tenen, langzaam klimmen naar omhoog en  om je heen, laat je vasthouden. Laat vrienden wijn over wortels een maaltijd, alles voeding voor vezels, zin, vergeving.
   _
6. Bij gebrek aan een deur: zoek een opening. Strek je armen naar de zon, voel haar stralen, je gezicht. Maak een vogel van je handen, laat haar vliegen naar het licht, je ribbenkooi wijdopen, dat ze steeds en altijd terug zich in je borst kan nestelen.

(Beeld en tekst: Lauranne Staat)