woest

Iets meer dan een jaar geleden vertrok ik in allerijl naar een quarantaine aan zee. Het werden zeven even stormachtige als gezapige weken, waarin ik het gevoel had de woede van de natuur te kunnen voelen, alsof de aarde wraak nam door ons het zwijgen op te leggen. Plotse stilte = storm van binnen gegarandeerd. Een storm die ik probeerde te bezweren op de enige manier die ik daarvoor ken: door als een bezetene langs de waterlijn te wandelen, onderwijl in mijn hoofd op zinnen zinnend. Onderstaande tekst (en foto) ontstond tijdens een van deze woedende wandelingen.

woest als ik de zee
schuimt ze briest ze stuwt
braakt ze bruist ze duwt
trekt, slaat, kronkelt, krioelt
dreigt en draait, kolkt, brult
woelt, wringt, borrelt, breekt
gromt, slikt, stikt -        spuwt 
je uit voor mijn voeten